Postanowiłem sobie popisać w C++. A po dwudziestu minutach takiego pisania uznałem, że zamiast rzucać mięchem do samego siebie, podzielę się ze światem swoimi spostrzeżeniami co do problemów, z jakimi boryka się początkujący programista.

Uwaga, jest tu trochę przekleństw, ale nie tyle, by ruszyło to przeciętnego informatyka.

#include <cstdio> // potrzebne do printf()
// mozna tez uzyc nazwy <stdio.h>
// ale niech spierdalaja, napisali, ze standard w C++ ma byc bez .h
// co za skurwysyny pisza te wszystkie podreczniki?
// tak czy siak działa i cstdio i stdio.h, ale nie samo stdio
#include <iostream> // potrzebne do cout i cin
// a to z kolei nie moze byc z .h na koncu, ani z c na poczatku, bo nie zadziala

// uzywam code:blocks, ktore automatycznie zatrzymuje program na koncu
// wiec nie musze dawac getch()

// a właśnie, zobaczę czy sronio zadziala

// o, kurwa, działa, pewnie to z jakiegoś pluginu
// zainstalowałem code::blocks ze wszystkim co było możliwe do zaznaczenia
// (działa conio.h, ale conio ani cconio nie działa)

using namespace std; // chuj wie po co to jest
// ale lepsze to niż wszędzie dopisywać std::
//chociaz bez tego i bez std:: tez dziala

int main() // a większość zjebow kaze pisac bez „int” kurwa ja pierdole
// chociaż bez int tez dziala
{

int nZmienna = 10;
int* pnWskaznik;    //  wskaźnik na zmienne typu int
pnWskaznik = &nZmienna;    // pnWskaznik odnosi się teraz do nZmienna
cout << pnWskaznik;  // otrzymamy adres do pamieci zmiennej nZmienna
printf(„\n”);
pnWskaznik++;
cout << pnWskaznik;  // otrzymamy adres dalszy o 1
printf(„\n”);
pnWskaznik++;
cout << pnWskaznik;  // otrzymamy adres dalszy o nastepne 1
printf(„\n”);
// jak widac adresy zmieniaja sie o 4, a nie o 1, ale chuj z tym
return 0; //chuj wie po co, bez tego też działa
// zeby kurwa bylo smieszniej, można też napisać „return EXIT_SUCCESS;”
// tylko wtedy trzeba dodać cstdlib lub stdlib.h
}

Reklamy